وبلاگ آنتن محله قصد دارد درراستای اعتلای هر چه بیشتر فرهنگ دانشجویی نشینی به یک سری روشنگری ها دست بزند تا مسائل مشت محکم ودهان استکبار غرب و اینا که درجریانش هستین حاصل مند شود انشاالله.برای این هفته یک عدد قصیده غزلواره گونه اندر این باب در نظر گرفته شده.در ضمن کلمات ستاره دار رو بعدا ازتون می پرسم هرکی بلد نباشه امتحان پایان ترمش صفره:

ای حماسه ساز صحرای عدم، ای نخبه*

                             همه شب می شینی تو پای تیلیف* با تخمه

همه ملت تو کف کلاس غوطه ورن

                             دخترای همسایه از پی تو در به درن

ژل بزن به اون سرت،عطرو خالی کن رو تنت

                             راه بیفت توی دانشگاه، قر بده به کمرت

پزهای صد تا یه غازت فلکو جرداده

                            همه ی خواستگارا رو یه شبه پر داده(پ با کسره)

توی این زمونه که بی شووری* داد می زنه

                            تاتوی* اون ابروهات دیگه مخو نمی زنه

پولای اون بابای مایه دارت ته کشیده

                            مدرک کاردانی ات به ترم یازده کشیده

شهری با پسوند جان* رو با کارات شاد کردی

                            با پولات باغهای پسته شونو آباد کردی

دل من خسته از این دس به دعاها بردن

                           همه آرزوهام با رفتن تو مردن(ببخشید یه لحظه جو گیر شدم)

چشم آنتن* به تو و آتیه ی روشن توست

                    پس کمی شور حسینی در کن که سحر نزدیک است(قافیه رو حال می کنین ها)

                               شاعر: شیخ اجل بیدل محله با اندکی دخل و تصرف و تفحص از آنتنشون

توضیحات:

نخبه = استعاره ای بسیار دور در حد 10 به توان n از دانشجو

تیلیف = منظور همان تلفتن می باشد

شوور = جنسی نایاب در این زمانه،همسر مذکر

تاتو = حالتی از ابروی غرب زده که خیلی بی تربیت است(tato)

شهری با پسوند جان = شهری هفت حرفی که برازجان نیست ولی بروزن آن است

آنتن = تخلص مرحوم شاعر

ــ              ــ                     ــ                   ــ                     ــ                   ــ

حالا تبریکات:

تبریک ویجه به جامعه شاعران به خاطر ورود جنجال انگیزناک خودم به جمعشون

                         و پیشاپیش تبریک بابت عید سعید فطر

پس از حماسه  آفرینی های اعضای تیم ملی وزنه برداری که برای اعلام حمایت از مردم ستم دیده فلسطین همه با هم دپینگ کرده بودن چند شب پیش رضا زاده برای فایق آوردن مشتی دیگر بر دهان استکبار غرب روی تشک رفتدر همین راستا خراسانی مجری محبوب تلویزیون عزمش را جذب کرده بود که تمام تپه های عالم امکان را با دریات گوهر باری که از خود متصاعد می نمود گل کاری کند(البته با اجازه شهرداری تهران و حومه) می ریم که داشته باشیم گوشه ای از این جانگولر ها را:
در حالی که یکی از وزنه بردارها داشت روی سکو می آمد یهو خراسانی با حال و هوایی سرشار از شور حسینی داد زد:((بله وزنه رو رها می کنه)). همه ما کپ کرده بودیم که ای بابا این بنده خدا که هنوز به وزنه دست نزده بعد از چند ثانیه به صرافت افتادیم که صدا و سیما با توجه به گرم بودن هوای سایر کشورها و استفاده آنها از لباس خنک اصولا برنامه های زنده را با تاخیر پخش می کند.در این لحظه وزنه بردار یادش افتاد که باید وزنه را رها کند، برای تکمیل این سیستم رضا زاده حدود بیست بار مچ بندش را از زوایای مختلف باز کرد و دوباره بست.همبنطور که خراسانی داشت راه می رفت و گل می کاشت در گوشه ای از افاضات خود اعلام داشت: الان تصویر زن این وزنه بردار رو می بینیم. بعد از چند دقیقه که سوزن صدا و سیما روی زن این وزنه بردار گیر کرده بود خراسانی گفت: البته در اینجا نمی شه تشخیص داد مثل اینکه می گن مادرشه بله مادرشه.همینطور داشتن با کارشناس برنامه در مورد مادر این وزنه بردار صحبت می کردن صدا و سیما از دستش در رفت و یک عدد بانوی بی شئونات ایرانی را نشان داد.حالا تبریکات:
تبریک بسیار ویجه به خراسانی به خاطر اینکه تپه گل کاری نکرده باقی نذاشت.
تبریک به رجبی همسر الهام به خاطر کتاب پرتیراژش به نام احمدی نژاد معجزه قرن بیست و یکم یا یه چیزی تو همین مایه ها

در اتاق انجمن ادبی نشسته ايم که يکی از بچه ها با هندوانه وارد می شود.

با ديدن اين صحنه(شهرستان صحنه نه ها خود صحنه)لب و لوچه اعضا به سان انسانهای قحطی زده ما قبل تاریخ آويزان می شود.در حالی که قيافه بچه ها يه چيزی تو مايه های فيلمهای مستند آفريقايی شده به سمته هندوانه بخت برگشته حمله ور می شويم.بعد از چند لحظه به اين نتيجه می رسيم که ابزاری برای قاچ کردن هندوانه موجود نمی باشد(خداييش ما همه واسه خودمون يه پا مخيم فقط نمی دونم تو اين مملکت چرا کسی نمياد مارو کشف کنه؟!!!)

ناگهان يکی از دخترها دستش را درون کيف مبارکش می نماید و يک عدد چاقوی ضامن دار کار زنجان در می آورد(کور شم،لال شم اگه دروغ بگم).همچنان که بچه ها هندوانه را فراموش کرده اند و در کف اين حرکت تماشاگر نماوار در حال غرق شدن می باشند خانم ضامن رار آزاد می کند.يکی از خانم های تقريبا مسن جمع می گويد:منم بايد يه فکری برای دخترم بکنم(الهی به تير غيب گرفتار بشه هر کی خالی می بنده)سپس می گويد:از اين باتوم برقی ها تو بازار هست؟

تمام پسران جمع سکوت ترجیح می دهند اختيار کنند.فکر کنم صحنه کتک خوردن با باتوم برقی را جلو چشمان خود می بينند.

ــ         ــ        ــ        ــ        ــ        ــ        ــ        ــ        ــ        ــ        ــ      

خوب تبریکات:بدین وسیله غیر رسما آغاز سال تحصیلی جدید داشجویی به تمامی بروبچ سر کار تبریک و تهنیت عرض نموده و از درگاه ایزد منان خواستار شفای اورژانسی این عزیزان می باشم(خودم جلو بقیه پشت سر)

                                                                                    متخرب شده ازلی شما آنتن